| پارانوییدها بدبین، لجباز و کینهتوزند! |
 |
 |
 |
| نوشته شده توسط کوروش عبدی |
| پنجشنبه ، 16 مهر 1388 ، 12:06 |
|
روانپزشکان میگویند اگر بدبینی از حد و حدودی بگذارد، نوعی اختلال روانی پیش میآورد؛ موسوم به پارانویار ، و پارانویید نامی است که روانپزشکان و روانشناسان به بیماران مبتلا به پارانویا اطلاق میکنند و مبتلایان به این اختلال شخصیتی میپندارند که دیگران آنان را مورد آزار، بهرهکشی یا فریب قرار میدهند.
وی چنین تفکری را عاملی برای آسیب رساندن به نهاد خانواده دانست و گفت : این افراد معمولا درباره وفاداری همسر، بستگان و دوستان خویش تردیدهای همیشگی و جدی دارند و اعمال آنها را به دقت مورد ریزبینی قرار میدهند تا شواهدی حاکی از ثبات خصمانه آنان بیابند. هنگامی که از یک دوست یا خویشاوند محبت و وفاداری ببینند، چنان شگفتزده میشوند که نمیتوانند این امر را باور کنند زیرا انتظار دارند که دوستان و خویشاوندانشان فقط درصدد صدمه رسانیدن به آنها باشند. فدایی افراد پارانویید را افرادی با دوستان کم دانست و گفت: مبتلایان به پارانویا از اعتماد کردن و صمیمیت نسبت به دیگران اکراه دارند زیرا میترسند اگر چیزی از خود به دیگران بگویند، آن اطلاعات علیه خودشان به کار رود. آنان در رویدادهای عادی زندگی معانی پنهانی تحقیرکننده و توهینآور و تهدیدکنندهای را درک میکنند. برای نمونه، فرد بدبین (پارانویید) ممکن است یک بیتوجی غیرعمدی را از سوی همکار خود بهعنوان یک اقدام برنامهریزی شده برای توهین به شخصیت خود تلقی کند و یا اشتباه جزیی محاسبه از طرف یک فروشنده را اقدامی عمدی برای دزدی بخواند. این روانپزشک با اشاره به این مطلب که تشویق و تعریف، افراد بدبین معمولا مورد سوءتعبیر قرار میگیرد گفت : برای نمونه، اگر کسی از آنان به دلیل کار خوبی که انجام دادهاند تعریف کند، فرد پارانویید با خود میاندیشد: «منظور این است که کارهای اضافی و تحمیلی را به عهده من بگذارند.» اگر دوستشان از روی خیرخواهی پیشنهاد یاری در کار را به آنان بدهد، با خود میپندارند: «منظور این است که من به تنهایی از عهده کارم برنمیآیم.» توجه داشته باشید که مبتلایان به اختلال شخصیت بدبین همیشه در حالت لجاجت و کینهتوزی هستند و تمایلی به بخشودن توهینها، یا تحقیرهای تصوری ندارند. هر بیتوجهی جزیی سبب برانگیختن دشمنی عمده از سوی آنان میشود و احساس دشمنی برای زمانی طولانی ادامه مییابد. آنان همیشه گوش به زنگ هستند که منویات بدخواهانه دیگران را کشف کنند و اغلب احساس میکنند که منش یا اعتبار آنان مورد حمله قرار گرفته و از این رو با خشم دست به ضد حمله میزنند. فدایی افراد پاروئید را افرادی حسود ادنست و افزود: افراد گرفتار این اختلال ممکن است به صورتی بیمارگونه حسود باشند. اغلب بدون اینکه شواهدی موجود باشد، مظنون به خیانت همسرشان هستند. آنان ممکن است شواهد متعدد و مفصل، اما نامربوط و جزیی در حمایت از عقاید نادرست حاسدانه خویش گرد آورند. این بیماران ممکن است پیوسته رفت و آمد، اعمال، نیات و وفاداری همسر خود را مورد مراقبت، پرسش و مجادله قرار دهند و از ترس اینکه مورد خیانت قرار گیرند، همه جنبههای رابطه را زیر تسلط خویش درمیآورند. وی به زندگی کردن با افراد مبتلا به پاروئید اشاره کرد و خاطر نشان ساخت: به سر بردن با مبتلایان به اختلال شخصیت پارانویید مشکل است و اغلب از نظر روابط نزدیک دچار اشکال هستند. طبیعت بدبین و مجادلهگر آنان ممکن است واکنش خصمانهای را در دیگران پدید آورد که موجب تایید بدبینیهای آنان میشود. فدایی گفت:از آنجا که مبتلایان به اختلال شخصیت پارانویید قادر به اعتماد به دیگران نیستند، نیاز شدید به خودکفایی و استقلال دارند. آنها همیشه احتیاج دارند بر اطرافیان خود مسلط باشند و در غیر این صورت احساس آرامش نمیکنند. اینگونه افراد انعطافناپذیر و منتقد همیشگی دیگران هستند، گر چه خود قادر به شنیدن هیچ انتقادی نیستند. بهطور کلی افرادی هستند مدافعهجو و بهطور متناوب در مجادلات قانونی درگیر میشوند. این افراد انگیزه شریرانهای را به دیگران نسبت میدهند که برونفکنی ترسهای خود آنان است. اغلب، خیالپردازیهایی در مورد قدرت و منزلت خویش دارند. به جمعبندیهایی سادهانگارانه از جهان که مردم را به دو گروه متمایز خوب و بد تقسیم میکند تمایل دارند نسبت به دیگران، بهویژه در مورد گروهها و اقوامی که از آنان متمایز هستند دیدگاه منفی قالبی ابراز میکنند. موقعیتهای مبهم آنان را هراسان میکند. گاهی به صورتی خطرناک نسبت به عقاید خود تعصب میورزند. در واکنش به فشارهای روانی شدید ممکن است دچار روانپریشی کوتاهمدت، از چند دقیقه تا چند ساعت بشوند. وی با اشاره به تشخیص چنین اختلالی (پارانویا)، گفت: ابتدا توجه داشته باشید که برخی رفتارها که ناشی از زمینههای اجتماعی، فرهنگی یا موقعیتهای ویژه زندگی است ممکن است به اشتباه «پارانویا» تلقی شود. برای نمونه، افراد وابسته به اقلیتها، مهاجران، پناهندگان سیاسی و اقتصادی و یا افرادی از ریشههای قومی متفاوت شاید دستاوردهای احتیاط آمیز یا تدافعی نشان دهند، اما این رفتار ممکن است به علت ناآشنایی باشد؛ مثلا تسلط نداشتن به زبان کشور جدید و یا ناآگاهی از قوانین. گاهی احتیاط و حالت تدافعی این گروهها واکنشی است نسبت به پیشداوریها یا غفلت از سوی اکثریت جامعه. البته این رفتارها به نوبه خود ممکن است در کسانی که با این افراد سر و کار دارند، خشم و سرخوردگی پدید آورد و به این ترتیب یک چرخه معیوب از بیاعتمادی ایجاد میشود که آن را نباید با این اختلال شخصیت اشتباه کرد. این عضو هیئت علمی به نشانه های این اختلال در دوران کودکی اشاره کرد و گفت : در دوران کودکی اغلب مبتلایان به اختلال شخصیت پارانویید نشانههایی چون انزوا و تکروی، رابطه ضعیف با همسالان، احساس اضطراب در برابر جمع، نارسایی تحصیلی، حساسیت بیش از حد، نحوه تفکر و تکلم مخصوص به خود و خیالپردازیهای مایه گرفته از درون دیده میشود. این افراد معمولا در کودکی عجیب یا نابههنجار به نظر میرسیدهاند و شاید به همین دلیل نیز مورد اذیت و آزار قرار میگرفتهاند. وی شیوع اختلال بدبینی را 5 /0درصد تا 5/2 درصد کل جمعیت اعلام کرد و گفت: شواهدی وجود دارد که این اختلال بین بستگان به «اسکیزوفرنیا»ی مزمن و مبتلا به اختلال هذیانی نوع گزند فروانتر است. وی در خاتمه به روش های درمان بیماران پارانویا پرداخت و خاطر نشان ساخت: درمان اختصاصی در اختلال شخصیت پارانویا عبارت است از رواندرمانی. اما ویژگیهای شخصیتی این بیماران مانع عمدهای در ایجاد رابطه درمانی مناسب است. درمان دارویی برای مقابله با اضطراب و پریشانی بیمار و یا دورههای آشفتگی شدید و اندیشههای شبه هذیانی او مفید است. انتهای خبر
|
| آخرین بروز رسانی مطلب در پنجشنبه ، 16 مهر 1388 ، 13:06 |
